رفتن به محتوای اصلی
干支 · 띠 — تنوع ژاپنی و کره‌ای

زودیاک ژاپنی و کره‌ای

ژاپن و کره همان دوازده حیوان چینی را دارند، اما هیچ‌کدام دست‌نخورده نگهش نداشته‌اند. ژاپن سال حیوان را اول ژانویه عوض می‌کند و کره هنوز با سولال قمری؛ پس اگر اوایل سال به دنیا آمده باشید، در توکیو یک حیوان دارید و در سئول حیوان قبلی. تاریخ تولدتان را بدهید تا هر دو را ببینید.

ساعت تولد لازم نیست؛ هر سه مرزِ این حساب مرزِ روزند، نه مرزِ ساعت.

اطلاعات واردشده ذخیره نمی‌شود. این خوانش جنبه نمادین و سرگرمی دارد.

خانه 未 — همان نویسه، سه جانور

چین
بز
ژاپن
گوسفند
کره
گوسفند

نویسهٔ 羊 در چینی هم بز است هم گوسفند، و منابعِ چینی بیشتر بز می‌خوانندش؛ ژاپنی و کره‌ای هر دو گوسفند می‌خوانند.

خانه 酉 — همان نویسه، سه جانور

چین
خروس
ژاپن
خروس (در ژاپن: «پرنده»)
کره
خروس

ژاپنی این خانه را ساده «توری» یعنی پرنده می‌خواند، نه خروس؛ در چین و کره صریحاً خروس است.

خانه 亥 — همان نویسه، سه جانور

چین
خوک
ژاپن
گرازِ وحشی
کره
خوک

بزرگ‌ترین اختلافِ فهرستِ ژاپنی با چینی: 亥 در چین و کره خوکِ اهلی است و در ژاپن گرازِ وحشی.

آنچه ژاپن و کره خودشان به این چرخه افزوده‌اند

چرا نامش «اِتو» است

干支 · eto · ژاپن

ژاپنی‌ها به کلِ این دستگاه «اِتو» می‌گویند، و این نام از دلِ خودِ ساقه‌ها بیرون آمده است. هر ساقه در ژاپنی یک عنصر است به‌اضافهٔ یکی از دو واژهٔ え (兄، برادرِ بزرگ‌تر) و と (弟، برادرِ کوچک‌تر): 甲 می‌شود «کینوئه» یعنی برادرِ بزرگِ چوب و 乙 می‌شود «کینوتو» یعنی برادرِ کوچکِ چوب. یانگ برادرِ بزرگ است و یین برادرِ کوچک. «اِتو» یعنی همان «بزرگ‌وکوچک» — نامِ کلِ چرخه، از دو هجای یین و یانگ.

سه سرِ سال برای یک چرخه

正月・立春・설날 · three new years · ژاپن و کره

ژاپن در ۱۸۷۳ تقویمِ میلادی را پذیرفت و سرِ سالِ اِتو را هم با خودش برد؛ از آن به بعد در ژاپن سالِ حیوان اولِ ژانویه عوض می‌شود. کره مرزِ قمری را نگه داشت و سالِ حیوان هنوز با سولال عوض می‌شود، همان روزی که چین هم سالِ نو دارد — یعنی جایی میانِ ۲۱ ژانویه و ۲۰ فوریه. و مرزِ سومی هم هست که هنوز در ژاپن زنده است: فال‌بینیِ حرفه‌ایِ ژاپنی — کیوسِی کیگاکو و شیچو-سویمِی — سرِ سال را ریسّون می‌گیرد، حدودِ ۴ فوریه. پس یک ژاپنیِ متولدِ ۲۰ ژانویه ممکن است در تقویمِ خانه یک حیوان داشته باشد و در دفترِ فال‌بین، حیوانِ دیگری.

سالِ حیوانِ خودت: در چین بد، در ژاپن خوب

年男・年女 / 本命年 · toshiotoko / benmingnian · ژاپن و کره

هر دوازده سال یک بار سال به حیوانِ خودتان می‌رسد، و دو سنت دقیقاً برعکسِ هم دربارهٔ آن قضاوت می‌کنند. در چین «بن‌مینگ‌نیان» سالِ بدشگونی است و مردم تمامِ سال لباسِ زیرِ سرخ می‌پوشند تا بلا نگیردشان. در ژاپن همان سال شما را «توشی‌اوتوکو» یا «توشی‌اونا» می‌کند — مرد یا زنِ سال — و این افتخار است: در جشنِ ستسوبون شما هستید که لوبیاها را می‌پاشید و دیوها را از خانه بیرون می‌کنید. یک محاسبه، دو نتیجهٔ متضاد.

هینوئه‌اوما — سالی که ژاپن بچه‌دار نشد

丙午 · hinoeuma · ژاپن

چهل‌وسومین خانهٔ چرخهٔ شصت‌تایی، آتشِ یانگ روی اسبِ آتش: دو آتش روی هم. باورِ ژاپنیِ دورهٔ اِدو می‌گفت دخترانی که در این سال به دنیا بیایند سرکش‌اند و شوهرشان را به کشتن می‌دهند — باوری که ریشه‌اش را به داستانِ اوشیچیِ سبزی‌فروش می‌رسانند. این خرافه آن‌قدر زنده ماند که در ۱۹۶۶، آخرین سالِ هینوئه‌اوما، شمارِ تولدِ ژاپن از یک میلیون و هشتصد هزار به یک میلیون و سیصد هزار افتاد و سالِ بعد دوباره بالا رفت: افتی نزدیک به یک‌چهارم، در آمارِ رسمیِ یک کشورِ صنعتی، فقط به خاطرِ نامِ یک سال. سالِ بعدی‌اش شصت سال بعد است.

سام‌جه — سه سالِ بدشگون

三災 · samjae · کره

کره چیزی دارد که در ژاپن نیست: هر کس بسته به حیوانش، هر دوازده سال یک بار سه سالِ پشتِ هم دورهٔ سام‌جه دارد. سه بلا نامِ خودشان را دارند و سه سال هم: سالِ ورود، سالِ ماندن و سالِ خروج. این سه سال دلبخواهی نیست؛ از مثلثِ سام‌هاپِ حیوانِ شما و خانهٔ روبه‌روی آن بیرون می‌آید. در دورهٔ سام‌جه سنت می‌گوید ازدواج نکنید، خانه نخرید و کارِ تازه شروع نکنید، و طلسمِ سام‌جه — تصویرِ شاهینی سه‌سر — را بالای در بزنید. نُه سالِ دیگر آسوده‌اید.

بازگشتِ اِتو در شصت‌سالگی

還暦 / 환갑 · kanreki / hwangap · ژاپن و کره

چرخهٔ ساقه‌وشاخه شصت‌تایی است، پس در شصت‌سالگی سالِ تولدتان دقیقاً برمی‌گردد: همان ساقه، همان شاخه، همان نام. ژاپن این را «کان‌رِکی» می‌خواند یعنی «بازگشتِ تقویم»، و رسمش این است که به جشن‌گیرنده کلاه و جلیقهٔ سرخ می‌دهند — رنگِ لباسِ نوزادان، چون تقویمِ او دوباره از اول شروع شده است. کره همین را «هوان‌گاپ» می‌خواند و تا همین چند دهه پیش بزرگ‌ترین جشنِ عمرِ یک آدم بود، چون رسیدن به شصت‌سالگی خودش دستاورد بود.

تی — پرسیدنِ سن بی پرسیدنِ سن

· tti · کره

در کره حیوانِ سالِ تولد را «تی» می‌گویند، و پرسیدنِ «تی‌ات چیست؟» مؤدبانه‌ترین راهِ فهمیدنِ سنِ کسی است — چون در زبانِ کره‌ای پیش از دانستنِ سن نمی‌شود درست حرف زد. جواب دوازده حالت دارد و بقیه‌اش را از قیافه حدس می‌زنند. کره از سالِ ۱۴۰۲ رسماً سنِ بین‌المللی را ملاک کرده و شمارشِ کهنِ کره‌ای را کنار گذاشته، اما پرسشِ «تی» سرِ جایش مانده است.

حیوانِ سال، روی کارتِ سالِ نو

年賀状・絵馬 · nengajō / ema · ژاپن

ژاپن حیوانِ سال را می‌بیند، نه فقط می‌داند. از اواخرِ آذر کارت‌های سالِ نو — «نِنگاجو» — با تصویرِ حیوانِ سالِ آینده پر می‌شود و اداره‌ٔ پست همه را نگه می‌دارد تا صبحِ اولِ ژانویه یک‌جا برساند. تخته‌های آرزوی معبدها هم همان حیوان را دارند، و تمبر و شیرینی و بستهٔ چای هم. اگر اولِ ژانویه در ژاپن باشید، لازم نیست بپرسید امسال سالِ چیست.

دوازده شاخه، به سه زبان

نویسه‌ها یکی‌اند، خوانش‌ها نه. ژاپنی هر شاخه را با نام کهن ژاپنی‌اش می‌خواند و کره‌ای با هجای هانگول؛ و دو خانه هم هست که اصلاً جانورش عوض می‌شود.

نویسه ژاپنی کره‌ای چین ژاپن کره
ne ja موش موش موش
うし ushi chuk گاو گاو گاو
とら tora in ببر ببر ببر
u myo خرگوش خرگوش خرگوش
たつ tatsu jin اژدها اژدها اژدها
mi sa مار مار مار
うま uma o اسب اسب اسب
ひつじ hitsuji mi بز گوسفند گوسفند
さる saru sin میمون میمون میمون
とり tori yu خروس خروس (در ژاپن: «پرنده») خروس
いぬ inu sul سگ سگ سگ
i hae خوک گرازِ وحشی خوک