同人 · Tóng Rén
☰ آسمان بر فرازِ ☲ آتش — ۵ خطِ یانگ و ۱ خطِ یین.
کهن‌ترین لایهٔ کتاب؛ آنچه خودِ نقش دربارهٔ وضعِ خودش می‌گوید.
همراهی با مردم در فضای باز. کامیابی. گذشتن از آبِ بزرگ سودمند است و پایداریِ خردمند سود می‌رساند.
تصویری که از کنارِ هم نشستنِ دو تری‌گرام ساخته می‌شود، و درسی که از آن گرفته‌اند.
آتش زیرِ آسمان. خردمند خانواده‌ها را از هم بازمی‌شناسد و در عینِ حال چیزها را سرِ جای خودشان می‌نشاند.
کاری هست که فقط با هم‌دستی پیش می‌رود، اما هم‌دستیِ درست بر پایهٔ هدفِ مشترک است نه رفاقتِ سربسته. جمعی که در روشنایی و بر سرِ اصول ساخته شود دوام می‌آورد؛ جمعی که پشتِ در بسته شود، خودش بعداً دردسر است.
هر خط متنِ جداگانهٔ خودش را دارد، اما در فال فقط وقتی خوانده می‌شود که در پرتابِ سکه‌ها «متغیر» درآمده باشد — یعنی عددش ۶ یا ۹ شده باشد.
همراهی در چمنزارِ بیرون شهر. پشیمانی نیست، اما این هم‌دلی هنوز کامل نشده است.
اول می‌گریند و بعد می‌خندند. پس از نبردی بزرگ، سرانجام به هم می‌رسند.
بر دیوار بالا می‌رود، اما حمله نمی‌کند. بخت می‌آورد، چون سرِ بزنگاه از ستیز برمی‌گردد.
اسلحه را در بیشه پنهان می‌کند و بر تپه کمین می‌گیرد. سه سال کاری از پیش نمی‌رود.
همراهی فقط با خویشاوندان. همین محدود ماندن، مایهٔ شرمساری است.
همراهی، همان دمِ در. خطایی نیست؛ از همان اول رابطه را روشن و بی‌پرده نگه دار.
آسمان، خالص‌ترین یانگِ باگوا: نیرویی که آغاز می‌کند، فرمان می‌دهد و نمی‌ایستد. هرجا بیاید از اراده، ابتکار و پدر و بزرگ‌ترِ ماجرا می‌گوید.
آتش، که تنها با چسبیدن به چیزی می‌سوزد: روشنایی، آگاهی، دیده‌شدن و زیبایی. میانِ تهی‌اش می‌گوید این روشنی به تکیه‌گاه نیاز دارد.
هر هگزاگرام سه همسایهٔ معنایی دارد: هسته‌ای که از دلش بیرون می‌آید، قرینه‌ای که هر شش خطش برعکس است، و واژگونی که همین نقش از سرِ دیگر خوانده شود.
نصب اپلیکیشن شیراز