無妄 · Wú Wàng
☰ آسمان بر فرازِ ☳ رعد — ۴ خطِ یانگ و ۲ خطِ یین.
کهن‌ترین لایهٔ کتاب؛ آنچه خودِ نقش دربارهٔ وضعِ خودش می‌گوید.
بی‌ریایی، کامیابیِ والا. پایداری سود می‌رساند. اما اگر کسی راستِ راه نباشد، بدبیاری می‌بیند و رفتن به جایی سودی ندارد.
تصویری که از کنارِ هم نشستنِ دو تری‌گرام ساخته می‌شود، و درسی که از آن گرفته‌اند.
رعد زیرِ آسمان می‌غرد. شاهانِ کهن، هم‌گام با فصل‌ها، همه‌چیز را می‌پروراندند.
بهترین کار در این وضع، طبیعی و بی‌حساب عمل کردن است. هر نقشهای که از سرِ زیرکی بچینید، به ضررتان برمی‌گردد. آنچه از سرِ صداقت انجام شود پیش می‌رود و آنچه با حیله، هرچند هوشمندانه، نمی‌گیرد.
هر خط متنِ جداگانهٔ خودش را دارد، اما در فال فقط وقتی خوانده می‌شود که در پرتابِ سکه‌ها «متغیر» درآمده باشد — یعنی عددش ۶ یا ۹ شده باشد.
بی‌ریایی در عمل هم گاه خطاست. حالا وقتِ حرکت نیست؛ ماندن سودمندتر است.
بیماری‌ای که علتش تو نبوده‌ای. دارو مخور؛ خودش خوب می‌شود.
آنکه می‌تواند پایدار بماند، خطایی نمی‌کند. چیزی را نگه دار که واقعاً از آنِ توست.
بدبیاریِ ناروا: گاوی که کسی بسته بود، رهگذر می‌برد و اهلِ ده تاوان می‌دهند.
بی آنکه به درو فکر کند شخم می‌زند و بی آنکه به کشتزار فکر کند زمین را آماده می‌کند. رفتن سودمند است.
بی‌ریایی در کردار، بخت می‌آورد. همان اولین انگیزهٔ صافت را دنبال کن.
آسمان، خالص‌ترین یانگِ باگوا: نیرویی که آغاز می‌کند، فرمان می‌دهد و نمی‌ایستد. هرجا بیاید از اراده، ابتکار و پدر و بزرگ‌ترِ ماجرا می‌گوید.
رعد که ناگهان از زمین بیرون می‌زند: تکان، شروعِ ناگهانی، خبرِ غافلگیرکننده. یک خطِ یانگ در پایین که همه‌چیز را به حرکت می‌آورد.
هر هگزاگرام سه همسایهٔ معنایی دارد: هسته‌ای که از دلش بیرون می‌آید، قرینه‌ای که هر شش خطش برعکس است، و واژگونی که همین نقش از سرِ دیگر خوانده شود.
نصب اپلیکیشن شیراز