大畜 · Dà Chù
☶ کوه بر فرازِ ☰ آسمان — ۴ خطِ یانگ و ۲ خطِ یین.
کهن‌ترین لایهٔ کتاب؛ آنچه خودِ نقش دربارهٔ وضعِ خودش می‌گوید.
نگه‌داشتِ بزرگ. پایداری سود می‌رساند. اگر بیرون از خانه نان بخوری، بخت می‌آید. گذشتن از آبِ بزرگ سودمند است.
تصویری که از کنارِ هم نشستنِ دو تری‌گرام ساخته می‌شود، و درسی که از آن گرفته‌اند.
آسمان در دلِ کوه. خردمند سخنان و کارهای کهن را بسیار می‌خواند تا منشِ خود را نیرومند کند.
نیرویی بزرگ در کار است که فعلاً مهار شده — و همین مهار، ارزشمند است. آنچه امروز نگه داشته می‌شود، فردا با فشارِ بیشتری آزاد خواهد شد. وقتِ اندوختن است: دانش، پول، تجربه، اعتبار. رها کردنش هنوز زود است.
هر خط متنِ جداگانهٔ خودش را دارد، اما در فال فقط وقتی خوانده می‌شود که در پرتابِ سکه‌ها «متغیر» درآمده باشد — یعنی عددش ۶ یا ۹ شده باشد.
به شاهراهِ آسمان می‌رسی. کامیابی — نگه‌داشت تمام شد و راه باز است.
دندانِ گرازی که اخته شده. بخت — نیروی خطرناک را می‌شود از ریشه بی‌خطر کرد.
تختهٔ محافظ بر شاخِ گوسالهٔ جوان. بختِ بزرگ — پیشگیری بهتر از مهار کردن است.
اسبِ خوب دنبالِ اسب‌های دیگر می‌رود. آگاهی از خطر بخت می‌آورد؛ هر روز تمرین کن و بعد راه بیفت.
محورِ گاری از جایش در می‌رود. حرکت را متوقف کن؛ اینجا توقف عقب‌گرد نیست.
خطر پیشِ روست. بهتر است دست نگه داری.
کوه که سرِ جایش ایستاده است: توقف، مرز، سکوت و تمرکز. خطِ یانگِ بالایش مثلِ سرپوشی است که جلوی ادامه دادن را می‌گیرد.
آسمان، خالص‌ترین یانگِ باگوا: نیرویی که آغاز می‌کند، فرمان می‌دهد و نمی‌ایستد. هرجا بیاید از اراده، ابتکار و پدر و بزرگ‌ترِ ماجرا می‌گوید.
هر هگزاگرام سه همسایهٔ معنایی دارد: هسته‌ای که از دلش بیرون می‌آید، قرینه‌ای که هر شش خطش برعکس است، و واژگونی که همین نقش از سرِ دیگر خوانده شود.
نصب اپلیکیشن شیراز