大壯 · Dà Zhuàng
☳ رعد بر فرازِ ☰ آسمان — ۴ خطِ یانگ و ۲ خطِ یین.
کهن‌ترین لایهٔ کتاب؛ آنچه خودِ نقش دربارهٔ وضعِ خودش می‌گوید.
نیروی بزرگ. پایداری سود می‌رساند. توان هست، اما بی قاعده به کار بردنش خطاست.
تصویری که از کنارِ هم نشستنِ دو تری‌گرام ساخته می‌شود، و درسی که از آن گرفته‌اند.
رعد بر فرازِ آسمان. خردمند پا در راهی نمی‌گذارد که با قاعده جور نیست.
قدرت در دستِ شماست و همین خطرش است. یی‌جینگ در این هگزاگرام مدام یادآوری می‌کند که قوچ اگر با شاخ به پرچین بزند، شاخش گیر می‌کند. زور را جای فکر نگذارید؛ نیرویی که مهار نشود، اول به خودش آسیب می‌زند.
هر خط متنِ جداگانهٔ خودش را دارد، اما در فال فقط وقتی خوانده می‌شود که در پرتابِ سکه‌ها «متغیر» درآمده باشد — یعنی عددش ۶ یا ۹ شده باشد.
قوچ به پرچین می‌زند و نه پس می‌تواند برود، نه پیش. اما اگر دشواری را بپذیری، بخت می‌آید.
قوچ را در دشتِ باز از دست می‌دهد. پشیمانی نیست — رها کردنِ زور، ضرری ندارد.
پایداری بخت می‌آورد و پشیمانی می‌رود. پرچین باز می‌شود و گیری در کار نیست.
آدمِ کوچک از زور استفاده می‌کند و خردمند نه. قوچ به پرچین می‌زند و شاخش گیر می‌کند.
پایداری بخت می‌آورد. نیرو هست و راه هم باز است، اما آرام برو.
نیرو در انگشتانِ پا. رفتن بدبیاری می‌آورد — این نیرو هنوز جای درستی ندارد.
رعد که ناگهان از زمین بیرون می‌زند: تکان، شروعِ ناگهانی، خبرِ غافلگیرکننده. یک خطِ یانگ در پایین که همه‌چیز را به حرکت می‌آورد.
آسمان، خالص‌ترین یانگِ باگوا: نیرویی که آغاز می‌کند، فرمان می‌دهد و نمی‌ایستد. هرجا بیاید از اراده، ابتکار و پدر و بزرگ‌ترِ ماجرا می‌گوید.
هر هگزاگرام سه همسایهٔ معنایی دارد: هسته‌ای که از دلش بیرون می‌آید، قرینه‌ای که هر شش خطش برعکس است، و واژگونی که همین نقش از سرِ دیگر خوانده شود.
نصب اپلیکیشن شیراز