家人 · Jiā Rén
☴ باد بر فرازِ ☲ آتش — ۴ خطِ یانگ و ۲ خطِ یین.
کهن‌ترین لایهٔ کتاب؛ آنچه خودِ نقش دربارهٔ وضعِ خودش می‌گوید.
خانواده. پایداریِ زن سود می‌رساند. آنچه بیرون درست کار می‌کند، از درونِ خانه شروع می‌شود.
تصویری که از کنارِ هم نشستنِ دو تری‌گرام ساخته می‌شود، و درسی که از آن گرفته‌اند.
باد از آتش بیرون می‌آید. خردمند در سخنش جوهر دارد و در رفتارش دوام.
این ماجرا به خانه برمی‌گردد — خانوادهٔ واقعی یا هر جمعِ کوچکی که در آن نقش دارید. اگر هرکس جای خودش را بداند، همه‌چیز بی سروصدا کار می‌کند. بی‌نظمیِ بیرون، تقریباً همیشه ریشه‌اش در بی‌نظمیِ همین دایرهٔ کوچک است.
هر خط متنِ جداگانهٔ خودش را دارد، اما در فال فقط وقتی خوانده می‌شود که در پرتابِ سکه‌ها «متغیر» درآمده باشد — یعنی عددش ۶ یا ۹ شده باشد.
کارش با صداقت و وقار همراه است. سرانجام بخت می‌آورد.
شاه به خانواده‌اش نزدیک می‌شود. ترسی نیست؛ بخت.
خانه‌ای که ثروتمند است. بختِ بزرگ.
در خانه تندی می‌کنند؛ پشیمانیِ سخت، اما بخت. اگر زن و بچه بخندند و بخندند، سرانجام شرمساری است.
نباید سرِ خود کاری کند؛ در میانهٔ خانه بماند و خوراک بپزد. پایداری بخت می‌آورد.
از همان اول، مرزِ محکم در خانه. پشیمانی از میان می‌رود.
باد و چوب: چیزی که بی سروصدا و پیوسته نفوذ می‌کند و ریشه می‌دواند. هرجا بیاید می‌گوید کار با فشارِ آرام پیش می‌رود، نه با ضربه.
آتش، که تنها با چسبیدن به چیزی می‌سوزد: روشنایی، آگاهی، دیده‌شدن و زیبایی. میانِ تهی‌اش می‌گوید این روشنی به تکیه‌گاه نیاز دارد.
هر هگزاگرام سه همسایهٔ معنایی دارد: هسته‌ای که از دلش بیرون می‌آید، قرینه‌ای که هر شش خطش برعکس است، و واژگونی که همین نقش از سرِ دیگر خوانده شود.
نصب اپلیکیشن شیراز