夬 · Guài
☱ دریاچه بر فرازِ ☰ آسمان — ۵ خطِ یانگ و ۱ خطِ یین.
کهنترین لایهٔ کتاب؛ آنچه خودِ نقش دربارهٔ وضعِ خودش میگوید.
قاطعیت. باید در دربارِ شاه اعلام شود. راست بگو و خطر را بگو. به شهرِ خودت خبر بده، اما دست به اسلحه مبر.
تصویری که از کنارِ هم نشستنِ دو تریگرام ساخته میشود، و درسی که از آن گرفتهاند.
دریاچه به آسمان بالا رفته است. خردمند برکت را به پایین میرساند و از اندوختنِ فضیلت برای خود میپرهیزد.
وقتِ روشن کردنِ تکلیف است: چیزی باید گفته شود یا چیزی باید تمام شود. اما شیوهٔ گفتن مهمتر از خودِ حرف است — نه پنهانی و نه با پرخاش. آشکارا بگویید، پیامدش را بپذیرید و از جنگیدن پرهیز کنید.
هر خط متنِ جداگانهٔ خودش را دارد، اما در فال فقط وقتی خوانده میشود که در پرتابِ سکهها «متغیر» درآمده باشد — یعنی عددش ۶ یا ۹ شده باشد.
فریادی بی پاسخ. سرانجام بدبیاری — کاری را نیمهکاره رها کردهای.
علفِ هرز باید با عزم کنده شود. اگر در میانه راه بروی، خطایی نیست.
پوستِ ران بی گوشت مانده و راه رفتن سخت است. اگر بگذارد ببرندش، پشیمانی میرود؛ اما حرف را باور نمیکند.
نیرو در گونهها، بدبیاری. خردمند مصمم است؛ اگر تنها برود و باران بخورد و گِلی شود، سرزنشش میکنند اما خطایی نیست.
فریادِ هشدار در شب. آماده باش، آنگاه از هیچ چیز نترس.
نیرو در انگشتانِ پا. اگر بروی و از پسش برنیایی، خطا کردهای.
دریاچهای که آرام و گشوده است: خوشی، گفتوگو، همنشینی و دهانِ باز. لبهٔ نرمِ بالایش میگوید این نیرو با گشودگی کار میکند، نه با فشار.
آسمان، خالصترین یانگِ باگوا: نیرویی که آغاز میکند، فرمان میدهد و نمیایستد. هرجا بیاید از اراده، ابتکار و پدر و بزرگترِ ماجرا میگوید.
هر هگزاگرام سه همسایهٔ معنایی دارد: هستهای که از دلش بیرون میآید، قرینهای که هر شش خطش برعکس است، و واژگونی که همین نقش از سرِ دیگر خوانده شود.
نصب اپلیکیشن شیراز