چاه

از چاه آب می‌کشند بی آنکه بپوشانندش. صداقت، بختِ بزرگ می‌آورد.

چشمه‌ای پاک و خنک که از آن می‌نوشند. سرچشمه سالم است.

چاه را با سنگ می‌پوشانند. خطایی نیست — گاه باید کار را تعطیل کرد و ساخت.

چاه پاک شده، اما کسی از آن نمی‌نوشد. اندوهِ دل است؛ اگر شاه روشن‌بین باشد، همه بهره می‌برند.

از سوراخِ چاه به ماهی‌ها آب می‌ریزد. کوزه سوراخ است و آب هدر می‌رود.

چاهِ گِل‌آلود که کسی از آن نمی‌نوشد. حتی جانوران هم سراغش نمی‌آیند.