革 · Gé
☱ دریاچه بر فرازِ ☲ آتش — ۴ خطِ یانگ و ۲ خطِ یین.
کهن‌ترین لایهٔ کتاب؛ آنچه خودِ نقش دربارهٔ وضعِ خودش می‌گوید.
دگرگونی. تنها در روزِ خودش باورت می‌کنند. کامیابیِ والا و پایداریِ سودمند؛ پشیمانی از میان می‌رود.
تصویری که از کنارِ هم نشستنِ دو تری‌گرام ساخته می‌شود، و درسی که از آن گرفته‌اند.
آتش در دلِ دریاچه. خردمند تقویم را سامان می‌دهد و فصل‌ها را روشن می‌کند.
چیزی باید عوض شود، نه اصلاح. اما یی‌جینگ سه شرط می‌گذارد: ضرورتش روشن باشد، وقتش رسیده باشد و آدم‌ها همراه شوند. تغییری که زودتر از وقتش بیاید، همان‌قدر شکست می‌خورد که تغییری که دیر برسد.
هر خط متنِ جداگانهٔ خودش را دارد، اما در فال فقط وقتی خوانده می‌شود که در پرتابِ سکه‌ها «متغیر» درآمده باشد — یعنی عددش ۶ یا ۹ شده باشد.
خردمند مثلِ پلنگ پوست عوض می‌کند و آدمِ کوچک فقط صورتش را. رفتن بدبیاری است؛ ماندن بخت.
مردِ بزرگ مثلِ ببر پوست عوض می‌کند. پیش از فال گرفتن هم به او اعتماد می‌کنند.
پشیمانی از میان می‌رود. اگر اعتماد باشد، تغییرِ راه بخت می‌آورد.
رفتن بدبیاری است و پایداری خطر. اگر سه بار از دگرگونی سخن رفت، می‌شود به آن اعتماد کرد.
وقتی روزش رسید، دگرگونش کن. رفتن بخت می‌آورد و خطایی نیست.
با پوستِ گاوِ زرد محکم بسته شده. هنوز وقتِ حرکت نیست.
دریاچه‌ای که آرام و گشوده است: خوشی، گفت‌وگو، هم‌نشینی و دهانِ باز. لبهٔ نرمِ بالایش می‌گوید این نیرو با گشودگی کار می‌کند، نه با فشار.
آتش، که تنها با چسبیدن به چیزی می‌سوزد: روشنایی، آگاهی، دیده‌شدن و زیبایی. میانِ تهی‌اش می‌گوید این روشنی به تکیه‌گاه نیاز دارد.
هر هگزاگرام سه همسایهٔ معنایی دارد: هسته‌ای که از دلش بیرون می‌آید، قرینه‌ای که هر شش خطش برعکس است، و واژگونی که همین نقش از سرِ دیگر خوانده شود.
نصب اپلیکیشن شیراز