حکم
کهنترین لایهٔ کتاب؛ آنچه خودِ نقش دربارهٔ وضعِ خودش میگوید.
پس از تمامشدن. کامیابی در کارهای کوچک. پایداری سود میرساند. آغاز بخت دارد و پایان، آشفتگی.
既濟 · Jì Jì
☵ آب بر فرازِ ☲ آتش — ۳ خطِ یانگ و ۳ خطِ یین.
کهنترین لایهٔ کتاب؛ آنچه خودِ نقش دربارهٔ وضعِ خودش میگوید.
پس از تمامشدن. کامیابی در کارهای کوچک. پایداری سود میرساند. آغاز بخت دارد و پایان، آشفتگی.
تصویری که از کنارِ هم نشستنِ دو تریگرام ساخته میشود، و درسی که از آن گرفتهاند.
آب بر فرازِ آتش. خردمند به بدبختی میاندیشد و از پیش برای آن آماده میشود.
همهچیز سرِ جایش نشسته: هر شش خط در جای درستِ خودشاند. اما کاملترین نقطه، ناپایدارترین نقطه هم هست؛ از اینجا به بعد هر تغییری، از نظم دور میشود. کار را تمامشده ندانید و مراقبِ فرسایشِ آرام باشید.
هر خط متنِ جداگانهٔ خودش را دارد، اما در فال فقط وقتی خوانده میشود که در پرتابِ سکهها «متغیر» درآمده باشد — یعنی عددش ۶ یا ۹ شده باشد.
سرش را در آب فرو میبرد. خطر — کار تمام شده و او هنوز جلو میرود.
همسایهٔ شرقی گاو قربانی میکند و همسایهٔ غربی پیشکشِ کوچک. اما نیتِ ساده، برکتِ واقعی میگیرد.
جامهٔ فاخر هم ژنده میشود. تا آخرِ روز هشیار باش.
فرمانروای بزرگ سرزمینِ شیطان را میگیرد؛ سه سال طول میکشد. آدمهای کوچک را به کار مبر.
زن پردهٔ گاریاش را گم میکند. دنبالش نرو؛ هفت روز بعد پیدا میشود.
ترمزِ چرخ را میکشد و دُمش در آب خیس میشود. خطایی نیست.
آب در گودال: خطر، ژرفا، دشواری و کارِ سخت. اما آب راهِ عبور را هم نشان میدهد — پایین میرود، پر میکند و بعد جلو میرود.
آتش، که تنها با چسبیدن به چیزی میسوزد: روشنایی، آگاهی، دیدهشدن و زیبایی. میانِ تهیاش میگوید این روشنی به تکیهگاه نیاز دارد.
هر هگزاگرام سه همسایهٔ معنایی دارد: هستهای که از دلش بیرون میآید، قرینهای که هر شش خطش برعکس است، و واژگونی که همین نقش از سرِ دیگر خوانده شود.