طبیبیم حکیمیم طبیبان قدیمیم شرابیم و کبابیم و سهیلیم و ادیمیم
چو رنجور تن آید چو معجون نجاحیم چو بیمار دل آید نگاریم و ندیمیم
طبیبان بگریزند چو رنجور بمیرد ولی ما نگریزیم که ما یار کریمیم
شتابید شتابید که ما بر سر راهیم جهان درخور ما نیست که ما ناز و نعیمیم
غلط رفت غلط رفت که این نقش نه ماییم که تن شاخ درختی است و ما باد نسیمیم
ولی جنبش این شاخ هم از فعل نسیم است خمش باش خمش باش هم آنیم و هم اینیم
تعبیر فال نوید
«طبیبان بگریزند... ولی ما نگریزیم که ما یار کریمیم». فال تو اطمینان میدهد که یاری مهربان در کنار توست و رهایت نمیکند. برای دل رنجور، نگار و ندیم پیدا میشود. با شتاب به سوی امید برو که راه گشوده است.
- شفا
- یاری
- اطمینان
مولانا جلالالدین محمد بلخی · متن از گنجور