هله نومید نباشی که تو را یار براند گرت امروز براند، نه، که فردات بخواند
دَر اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا ز پسِ صبر، تو را او به سَرِ صدر نشاند
و اگر بر تو ببندد همه رَهها و گذرها رهِ پنهان بنماید که کس آن راه نداند
نه که قصّاب به خنجر چو سَرِ میش ببُرّد نهلد کُشتهٔ خود را، کُشد آن گاه کشاند
چو دَمِ میش نمانَد ز دَمِ خود کُنَدش پُر تو ببینی دَمِ یزدان به کجاهات رساند
به مثَل گفتهام این را و اگر نه کَرَمِ او نکُشد هیچ کسی را و ز کشتن برهاند
همگی مُلکِ سلیمان به یکی مور ببخشد بدهد هر دو جهان را و دلی را نرماند
دلِ من گردِ جهان گشت و نیابید مثالش به که ماند؟ به که ماند؟ به که ماند؟ به که ماند؟
هله خاموش که بیگفت از این می همگان را بچشاند بچشاند بچشاند بچشاند
تعبیر فال صبر و احتیاط
«هله نومید نباشی که تو را یار براند؛ گرت امروز براند، نه که فردات بخواند». اگر درِ نیتت امروز بسته به نظر میرسد، شتاب مکن و صبر پیشه کن. پس از صبر، تو را به صدر مینشانند و راهی پنهان گشوده میشود که کسی گمانش را نمیبرد. این فال سفارش به شکیبایی و اعتماد است، نه دست کشیدن.
- صبر
- امید
- راه پنهان
مولانا جلالالدین محمد بلخی · متن از گنجور