حافظیه
حافظیه یا آرامگاه حافظ، محل خاکسپاری حافظ شیرازی در شیراز است. این بنا به فرمان رضاشاه و برپایهٔ طرحی از آندره گُدار طراحی و بازسازی شد.
مکان
| نام رسمی | حافظیه - آرامگاه حافظ |
|---|---|
| نوع | آرامگاه |
| سال ساخت | ۸۵۶ ه.ق / ۱۳۱۴ شمسی (بازسازی) |
| موقعیت | شمال شیراز، خیابان حافظیه |
| status | ثبت ملی شماره ۱۰۰۹ |
جایگاه کنونی
حافظیه در جنوب دروازهٔ قرآن در حاشیهٔ شمالی شیراز و در ابتدای خیابان گلستان واقع شده است. این مکان در موقعیتی قرار دارد که به «گلگشت مصلی» مشهور است و حدود ۱۹٬۰۰۰ متر مربع وسعت دارد.
تاریخچه
در سال ۸۵۶ ه.ق/۱۴۵۲ م، فرماندار تیموری فارس، ابوالقاسم میرزا بابُر بن بایسُنقُر، فرمان داد تا بنایی گنبدمانند بر روی قبر حافظ در باغ مصلی بنا کند. کریمخان زند در سال ۱۱۸۷ ه.ق محوطه را بزرگ و محصور کرد. در سال ۱۳۱۴ شمسی، آندره گدار طرح و نقشهٔ جدید را طراحی کرد.
ویژگیهای معماری
یکی از ویژگیهای معماری این مجموعه، غلبهٔ فضا بر جسم ساختمان است. سقف گنبد شبیه کلاه درویشان طراحی شده و گزینش مس بهجای فلزات گرانبها برای پوشش سقف نشان از وارستگی دارد. ایوان بیست ستونی حافظیه را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم میکند.
مشاهیر مدفون
شماری از افراد سرشناس، شاعران و دانشمندان شیراز نیز در کنار آرامگاه حافظ به خاک سپرده شدهاند.